سنگ خواب

سریال «سبز، سفید، سرخ» از چند جهت دچار ضعف‌های بنیادین است. فیلم‌نامه‌اش تا جایی که پیش می‌رود، از شخصیت‌پردازی صحیح و عمیق فاصله می‌گیرد و به جای تکیه بر لایه‌های درونی کاراکترها، به شعارزدگی روی می‌آورد. سطحی‌نگری در نگاه به محور و دیالوگ‌های کلیشه‌ای و بی‌عمق، فضای اثر را تهی از اصالت کرده است. در کنار اینها، بازی‌ها نیز اغلب اغراق‌آمیز و کاریکاتوری از کار درآمده‌اند که خود عاملی برای غیرقابل‌تحمل شدن سریال است.حتی در زمینه ایجاد تعلیق و بهره‌گیری از فضای ملتهب سیاسی-اجتماعی، اثر ناتوان است و

دستانم غرقه‌اند در کاری که نمی‌دانم چیست چشمانم اما از این غرق‌شدن خالی‌اند مهتاب بی‌آنکه بداند سایه‌ای بر ما می‌اندازد ما هم بی‌آنکه بدانیم سایه‌ای بر خود می‌اندازیم این چرخشِ حیرانگی تکرارِ همان دیوار است که هر روز با پیشانی‌مان اندازه می‌گیریم تقصیر؟ کم‌کاریِ ما؟ یا کوتاه‌بینیِ چشم‌هایمان؟ صبر فقط صبر که شاید به کامِ نیک برسد نه اینجا کاری نیست جز بودن در میانِ این همه هیچ